Samenwerkingsstrategieën

Innovatie is een belangrijke factor in het concurrentievermogen van ondernemingen. De vraag waarom sommige bedrijven meer innovatief zijn dan anderen, heeft daarom, zowel in de wetenschap als in de praktijk, veel aandacht gekregen. Samenwerking tussen organisaties wordt gezien als een van de variabelen die product-, proces-, organisatie- en marktinnovatie van bedrijven kan verhogen. Verondersteld wordt dat, door samen te werken, bedrijven toegang kunnen krijgen tot capaciteit, middelen en kennis waar ze zelf niet over beschikken en risico's van innovatie kunnen delen. Deze samenwerking beperkt zich niet tot leveranciers en klanten, maar strekt zich uit over, onder andere, concurrenten, universiteiten, onderzoekscentra, brancheorganisaties en adviseurs. Met name voor MKB'ers, die vanwege hun beperkte omvang, over minder capaciteit, middelen en kennis beschikken en beperkte risico's kunnen aangaan, kan samenwerking een middel zijn om te komen tot innovatie. In de zoektocht naar succesvolle samenwerking wordt de ondernemer geconfronteerd met een aantal fundamentele keuzes zoals de selectie van samenwerkingspartners en de vormgeving, besturing, borging en financiering van de samenwerking. Dit onderzoek is, in praktische zin, gericht op het in beeld brengen van samenwerkingscondities die ondernemers in staat stellen om hierin succesvolle keuzes te maken en een optimale samenwerkingsstrategie te formuleren, met als doel het verbeteren van hun innovatievermogen. Wetenschappelijk richt het onderzoek zich op het toetsen van zogenaamde 'relational rents', wanneer toegepast op innovatie vermogen.

Het onderzoek kent vier fasen, bestaande uit twee empirische onderzoeken aan de hand van Europese datasets, een survey onder Nederlandse MKB bedrijven en een systematisch literatuuronderzoek.

Gerelateerde nieuwsberichten